• Texels Welzijn
  • Texels Welzijn
  • Texels Welzijn
  • Texels Welzijn
  • Texels Welzijn
  • Texels Welzijn
  • Texels Welzijn
  • Texels Welzijn
  • Texels Welzijn
  • Texels Welzijn
  • Texels Welzijn
  • Texels Welzijn
  • Texels Welzijn
  • Texels Welzijn
Previous Next
Search - Remove Shortcode
Zoeken - Categorieën
Zoeken - Contactpersonen
Zoeken - Inhoud
Zoeken - Nieuwsfeeds
Zoeken - Weblinks

Uitslag onderzoek Texelse Mantelzorgers

Samenvatting onderzoek 'Texelse Mantelzorgers in beeld'
November 2014.

Aanleiding
De toenemende vergrijzing op Texel en een hoge 'zorgdruk' met relatief veel 65-plussers en een afnemend aantal beschikbare mantelzorgers (20-65 jaar) waren aanleiding voor Texels Welzijn, Omring en Geriant om in 2014 onderzoek uit te laten voeren naar de ondersteuningsbehoefte van Texelse mantelzorgers.

Onderzoeksvragen
(1) Wat kenmerkt Texelse mantelzorgers en welke zorg geven ze?
(2) Hoe gaat het deze mantelzorgers: zijn ze overbelast en wat ervaren ze als belastend?
(3) Aan welk soort ondersteuning hebben Texelse mantelzorgers behoefte?
(4) Wat betekent dit voor het huidige ondersteuningsaanbod op Texel (aanbevelingen)?

Onderzoekmethode
Mantelzorgers zijn geworven via lokale media en vrijwilligers en professionals van Texels Welzijn, Omring en Geriant. Voor het onderzoek is gebruik gemaakt van schriftelijke vragenlijsten met hoofdzakelijk gesloten antwoordcategorieën. Deze vragen werden in een persoonlijk gesprek doorgenomen met hiervoor getrainde vrijwilligers en professionals van de bovengenoemde organisaties. In totaal zijn 94 vragenlijsten ingevuld door mantelzorgers in de verschillende dorpen van Texel. De respons was hoog, minder dan 5 mantelzorgers weigerden deelname.
Ervaren belasting is gemeten met de Caregiver Strain Index (CSI). Gegevens zijn ingevoerd in Excel en in SPSS. De kwantitatieve analyses zijn gedaan door Dr. Maaike Dautzenberg (Dautzenberg Research & Advice).

Onderzoeksbevindingen
Op basis van landelijke cijfers (extrapolatie) van het Sociaal Cultureel Planbureau wonen op Texel naar schatting 2150 mantelzorgers die langer dan 3 maanden óf meer dan 8 uur zorg geven aan een naaste vanwege diens gezondheidsproblemen. Ruim 900 geven die zorg langer dan 3 maanden én meer dan 8 uur per week.

Kenmerken. Van de geïnterviewde mantelzorgers is 80% vrouw, de gemiddelde leeftijd is 65 jaar (20-88 jaar). Mannen die zorg geven zijn gemiddeld ouder (72 jaar) dan de vrouwen (63 jaar). Mannen zorgen vooral voor hun partner. Zorg wordt gegeven aan de eigen partner (32%), (schoon)ouders (32%) of meer naasten waaronder een kind met een beperking of buren en vrienden.
Vrouwen geven vaker hulp aan 2,3 of 4 verschillende naasten zoals partner, een kind of schoon/ouders (31% van de vrouwen en 10% van de mannen). Vooral de vrouwelijke mantelzorgers hebben ook een betaalde baan (39% van de vrouwen; 16% van de mannen).
De zorg is vooral nodig vanwege lichamelijke problemen (50%), dementie (26%), meervoudige problematiek (21%) of psychische problemen van de naasten (3%). Zorgontvangers zijn gemiddeld 76 jaar (22-97 jaar) en 85% woont zelfstandig. De hulp varieert van boodschappen doen (86%), huis schoonmaken (64%), eten maken/geven (56%), wassen en aankleden (23%) en de toiletgang (13%). Ze geven die zorg gemiddeld al 9,5 jaar en 25% al langer dan 10 jaar. Bij 67% is ook thuiszorg ingeschakeld en 22% maakt gebruik van dagopvang (3-5 dagdelen).

Belasting. De meeste mantelzorgers (59%) voelden zich gezond, 35% matig gezond en 6% ongezond. Uren mantelzorg zijn moeilijk te schatten: gemiddeld circa 25 uur. Ruim de helft (55%) van de mantelzorgers is (nog) niet overbelast, een derde wel (34%) en 11% is zwaar overbelast. De zorg verstoort bij een derde van de mantelzorgers (34%) zelfs hun nachtrust.
Het zwaarst belast (statistisch significant) zijn degenen die veel uren hulp geven, weinig uren dagopvang hebben, zelf tobben met hun gezondheid en waarbij de zorg zo intensief is dat zij moeten helpen met wassen en aankleden, en met het eten van de maaltijden. Zwaar belaste mantelzorgers voelen zich door de zorg beperkt in hun doen en laten en ervaren dat de relatie met hun naaste verstoord raakt in het zorgproces. Er was hierbij geen verschil tussen de mannen en vrouwen die zorgen, hun leeftijd of het aantal uren dat men ernaast werkt in een betaalde baan.

Ondersteuning. Bijzonder was dat, ondanks alle zorg, 62% aangaf dat de zorg ook voldoening gaf. Mantelzorgers gaven aan dat ze het fijn vinden hun naaste zo te kunnen helpen, dat hun ouder kon blijven wonen zoals die het 't liefst wil en de liefde en waardering die ze terugkrijgen. Maar bovenal vinden velen de zorg heel vanzelfsprekend en iets wat je 'gewoon doet' voor je partner, kind of (schoon)ouder.
Een kwart (24%) van de mantelzorgers ervoer onvoldoende steun uit de omgeving, waarbij de zwaarst belaste mantelzorgers vooral behoefte hadden aan een luisterend oor, advies en begeleiding, cursussen en af en toe wat vervangende zorg (dagopvang). Hoe meer steun ze ervoeren, hoe lager de ervaren belasting.

Conclusies en aanbevelingen
Mantelzorgers hebben niet zozeer behoefte aan allerlei praktische zaken (bv hulp bij formulieren invullen of hulpmiddelen) maar vooral aan emotionele ondersteuning die hen het gevoel geeft er niet alleen voor te staan. Kortom, het gaat er om te faciliteren dat mantelzorgers de zorg zoveel mogelijk zelf kunnen blijven geven want ze vinden het vanzelfsprekend en het geeft ook voldoening. Een ondersteuningsaanbod moet vooral het volgende bieden:
(1) Begeleiding en advies, en mantelzorgers stimuleren om vooral goed voor zichzelf te blijven zorgen, dingen voor zichzelf te blijven doen
(2) Een ruim cursusaanbod over het omgaan met ziektes als een CVA of dementie, waarbinnen de mantelzorgers tevens lotgenoten ontmoeten, elkaar tips kunnen geven en kennis en kunde met elkaar kunnen delen
(3) Voldoende dagopvang
(4) Financiële steun voor degenen die dat nodig hebben (9%).

Wilt u de presentatie nalezen; deze is hier te downloaden.

Brigitte Hollands
Texels Welzijn